บุคคลบนธนบัตรญี่ปุ่น

Fukuzawa Yukichi 10,000 Yen
Ichiyo Higuchi 5,000 Yen
Hideyo Noguchi 1,000 Yen

comptable pour le voyage du japon

แลกเงิน 200 euro >> 32,772 Yen (163.86yen/1euro)

KDDI Super world card 1,000 Yen
Limousine bus from Narita Airport to Haneda Airport 3,000 Yen (Card)
ข้าวหน้าหมูทอดแกงกระหรี่ พร้อมสลัด ที่ร้าน coffee shop 1,450 Yen
JR Hokkaido from New Chitose to Sapporo = 1040 Yen (Card)
JR Hokkaido, welcome card Sapporo-Otaru = 1500 Yen (Card)
JR subway from Sapporo to Susukino Station = 200 Yen
Miso Ramen 800 Yen
ซื้อน้ำ Asahi Mitsuya Cider + Coke Zero + pudding 3 pack + Miso soup at Robinson = 819 Yen
Tooth paste + Spray = 808 Yen

Sake (The best) 1,500 x 2 = 3,000 Yen
Sake cup 168 x 2 = 336 Yen
sushi 2,100 Yen
ring 1,470 Yen
Miao for Bomi 1,260 Yen
necklace x3 = 945 Yen
ipod shield 3,980
เข็มกลัด สองอัน 1050 Yen
แหวน หนึ่งวง 157 Yen
Ootoya 732 Yen
JR subway 400 Yen

Tempura ramen with egg 990 Yen
Sushi หมุน 1,059 Yen
postcard 525 Yen
fanta 120 Yen

starbucks 440 Yen
JR subway 200 Yen
Ootoya 609 Yen
exchange money 200 Euro >>> 32,242 Yen (161.21 Yen / 1 Euro)
JR Hokkaido round trip SAPPORO-HIGASHI MURORAN 4600 Yen + reserve seat 310 Yen
JR Hokkaido from MINAMI-CHITOSE to NEW CHITOSE AIRPORT 300 Yen
Japanese bowl and chopstick = 315 Yen
Water 100 Yen

ช่วยค่าเรือที่เลคโทย่า 50 Yen
ช่วยค่ารถที่จะไปเลคโทย่า ... Yen
Bus to lake Toya 320 Yen
Postcard 525 Yen

Haneda Airport to New Chitose Airport, in Japan

"Please proceed to gates 10 minutes before departure time. Thank you for your cooperation."

จะเข้าไปที่ Boarding Gate เร็วไปไม่ดีนะ ให้ไปก่อนเวลาแค่สิบนาทีพอ... เอ้อ แปลกเจงๆ

High performance, potential don't always match

We habitually identify the wrong people as high-potential -- those we like or those who've done well on one or two jobs. But in a new role under a new boss in a different organization, they may fail. That's because we look at performance and promotability, but leave out learning agility...

source

Living without hurting anyone is probably impossible

..., said Nana.

Deshi Kong

ช่วงนี้ของปีที่แล้ว ได้รู้จักคนจีนคนนึงที่ชื่อว่า เดชิ คง 

เขามาเรียนด้านพลังงานใหม่ ในคณะวิศวะอิเล็กทริค (New Energy, Electricity Engineering)

ได้เจอกันเพราะเขามาหาเพื่อนคนไทย ที่อยู่หอเดียวกัน 

มาบ่อยเพราะชอบเล่นกีต้าร์ด้วยกัน และทำกับข้าว กับดื่มเบียร์

เวลามา ก็จะนั่งเล่นกีต้าร์ก้นในห้องครัว (ซึ่งเป็นห้องนั่งเล่นของพวกเราที่อยู่ใกล้ห้องครัวด้วย) 

ปีที่แล้ว ยังเล่นเพลง Pachelbel - Canon in D ได้แค่ท่อนสองท่อนอยู่ และเป็นการเล่นแบบช้าๆ

ปีที่แล้ว เค้าชวนเราเล่นโกะ แต่ก็ยังไม่ได้เล่นด้วยกันซักที (เค้าอยู่ดั้งสาม -_=")

ปีที่แล้ว ไม่ได้ทำความรู้จักมากเท่าไร เพราะเห็นง่วนกันกับเพื่อนเค้ากับกีต้าร์และเบียร์ แถมยังเศร้าๆจากการที่แฟนไปแต่งงานกับคนอื่นอีกด้วย

ปีนี้ ได้เจอกันอีก 

ประทับใจในความคิดหลายอย่าง โดยเฉพาะการให้เกียรติคน

เล่นโกะด้วยกัน ทั้งๆที่เราเล่นห่วยมาก เพราะรู้แค่กฎ แต่ไม่เคยเล่นจนจบกระดานซักที

เค้าไม่บ่น ไม่พูดมากซักคำ บอกให้เล่นไป เด๋วเล่นจบแล้วเราค่อยมาคุยกันว่าเกิดไรขึ้นบ้าง

เล่นไปซักพัก เราก็เห็นแล้วว่ายังไงก็แพ้ มีห้องอยู่ไม่กี่ห้อง ตรงกลาง ส่วนมุมและข้างก็ไม่สามารถเชื่อมต่อ หรือกดดันเค้าได้เลย เราก็บอกเค้าว่า นี่เราแพ้แล้ว 

แล้วเค้าก็เริ่มอธิบายตั้งแต่ต้นว่าอันไหนดี อันไหนไม่ดี

ต่างจากที่เคยเล่นกับรุ่นพี่คนนึง ที่เล่นไปขำเราไป แล้วก็แกล้งเราไป...

เค้าแนะนำว่าถ้าอยากเล่นให้ดี ควรมีอาจารย์สอนก่อนตอนต้น เพราะมันมีอะไรเยอะมากที่ต้องจำ รวมถืงวิธีคิด แล้วก็แนะนำไปถึงหนังสือที่ควรอ่าน

เพื่อนที่ไปเล่นกีต้าร์กับเค้าไม่เคยเล่นกีต้าร์ไฟฟ้า เค้าก็ค่อยๆสอน

เป็นคนใจเย็นมากๆ และไม่ได้ความรู้สึกของการดูถูก หรือเห็นเป็นเรื่องขำขันเมื่อเห็นคนอื่นทำผิดพลาดเลย

เดชิเป็นคนเฉยๆ เรียบๆ แต่ก็ไม่ใช่เฉื่อยชา ไม่ค่อยสนใจเรียนเท่าไร แต่ไม่ใช่ว่าขี้เกียจหรือไม่ฉลาด ในทางตรงกันข้ามเดชิเป็นคนฉลาด และรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร อยากได้อะไร มีจุดมุ่งหมายและความพยายาม

หนึ่งปีที่ไม่ได้เจอกัน Pachelbel - Canon in D ของเดชิก้าวหน้ามาก ไม่ใช่แค่เพลงเดียว แต่รวมถึงเพลงอื่นๆอีก ไม่ต้องดูโน้ตชีท พอเพลงขึ้น (เพื่อให้มีเสียงกลองด้วย) ก็เริ่มเล่นได้เลย ถึงจะผิดบ้าง แต่ก็ทำให้เราทึ่งอยู่ดี

หนึ่งปีทีไม่ได้เจอกัน เดชิกลับเมืองจีนสองครั้ง ฝึกงานในโรงงานพลังงานสามเดือน เค้าบอกว่าได้เรียนรู้อะไรมากกว่าการเรียนในมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ แล้วหลังจากที่คุยกันเรื่องพลังงานในจีน เค้ารู้จริงๆว่าต่อไปเค้าอยากทำอะไร (ช่างต่างจากเราเหลือเกิน ตั้งใจเรียนมา (เกือบ) ตลอด แต่ไม่เคยรู้เลยว่า จริงๆอยากทำอะไรกันแน่)

เดชิ ทำให้เราเข้าใจว่า การได้รับเกียรติจริงๆจากความรู้สึก มันเป็นยังไง (ไม่ใช่แค่การยิ้ม หรือทักทายอย่างดี (แต่ตามมารยาท) เวลาเราไปงานหรูๆ) มันรู้สึกดีแค่ไหน และเดชิ ยังทำให้เราคิดว่า นี่เราจริงจังกับสิ่งที่เราไม่ได้ต้องการจริงๆ มากไปหรือเปล่า...

ยา อาจารย์ที่ปรึกษา อาหาร

อาจารย์ที่ปรึกษาข้าพเจ้าเป็นคนอ้วนอย่างแรง เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วระหว่างทางขากลับจาก Le Harve, France หรือขาไปจาก ลักซ์ อันนี้ไม่แน่ใจ ตอนนั้นก็ช็อคไปทีแล้วว่า อาจารย์ที่ปรึกษาข้าพเจ้ากินยาเยอะจริงๆ ทั้งยาลดความดัน Bisoprolol, ยาลดคอเรสเตอรอล Zyloric, และยาแก้โรคเก๊า Lipanthil

เมื่อวานชวนแกมาดูผลลัพธ์จากนั่งเขียนโปรแกรมมาตั้งนาน จนแกเองก็คงรอแล้วรออีกเหมือนกัน คุยงานเสร็จ แกก็ว่าเย็นนี้แกจะทำ French Fried แบบเบลเยี่ยม...

สูตรมีดังนี้

หนึ่ง. มันฝรั่ง (แน่นอน)

สอง. fat cow (...)

สาม. fat horse (...)

สรุปคือแทนที่จะใช้้น้ำมันธรรมดา (น้ำมันพืช) ตามแบบฉบับของคนสมัยนี้ที่เอะอะต้องน้ำมันถั่วเหลือง หรือดอกทานตะวัน หรือน้ำมันโอลีฟ เพื่อรักษาสุขภาพ...

จารย์บอก ก็นี่ไง กินยาพวกนั้นแล้ว ก็กินไอ้ fat cow + fat horse ได้... กูละกลุ้ม

Nodame Cantabile and Me (++)

After watching Nodeme Cantabile, my feeling toward piano comes strong again (after so much wanting to learn again four years ago but could not start because of my path for phd!!!).

So! Here are some nice websites for refreshing how to read note sheet and also practicing my finger with children keyboard and also my laptop's keyboard!!!

Download 'piano for dummy' from emule
For music sheet goes here: http://www.gmajormusictheory.org/Freebies/freebies.html
Download 'piano emulator' from emule or torrent (this makes it possible to play with computer keyboard, not very good but fun ei ei)

Do enjoy piano with me ++

อยากเปิดร้านขายเครื่องประดับ

ฝันนี้มีมานานละ เพียงแต่ว่ามีๆหายๆ คือแต่ก่อนก็เรียนมาด้านนี้ แต่ไอ้ครั้นจะกระแดะเปิดร้านจิวเวลลี่หรูๆก็... ไม่มีปัญญาขนาดนั้นว่ะ ถึงมีปัญญาแต่รู้สึกถึงความขัดแย้งกับลักษณะบุคลิกภาพของตนเองอย่างรุนแรง

แต่ช่วงนี้อยากเปิดมากๆเลยอ่ะ ยิ่งเห็นราคาของที่นี่ยิ่งอยากเปิด
ยิ่งช่วงนี้ก็ชอบแต่งตัวขึ้นบ้างด้วย และจริงๆแล้วก็อยากกลับไปถักพวกโครเช ไหมพรมอะไรเทือกๆนั้นอีกด้วย ถ้าเกิดว่าได้นั่งออกแบบที่ร้านตัวเอง ทำเองไปด้วย คงมีฟามสุขน่าดู โฮะๆๆๆๆ (ฝันอยู๋)

อะนะ ความเป็นจริงก็คือต้องอยู่กับคอมพิวเตอร์ไปก่อน ดังนั้นในความเป็นจริง จึงได้แต่ไปแอบบดูคนอื่นเค้าทำร้านของเค้า

ตอนนี้ก็แอบดูเค้าทำไปพลางๆก่อน จับพลัดจับพลู่ได้ทำจริงๆก็ดีจิเนอะ อิอิ

เอ้าตอนนี้โฆษณาให้ชาวบ้านไปก่อนเอ้า...
http://www.edituspro.lu/luxweb/AP/en/24-Fashion_and_beauty/1170000-Jewellery_Trade/
http://beeforgems.com/

ตัดสินกันให้เสร็จอีกละ

เราชอบ หรือไม่ชอบอะไร

เรารู้สึกยังไง 

เราไม่สบายหรือเปล่า

เราไหวไหม

คำถามพวกนี้ อย่าตัดสินแทนกันได้ไหม

เบื่อเต็มที จะทนไม่ไหวอยู๋แล้ว

ไอ้ที่ต้องมานั่งอยู่ที่นี่ ก็เพราะเราเองไม่ได้ตอบคำถามพวกนี้ด้วยตัวเอง

ทั้งๆที่มันเป็นคำถามที่ต้องตอบด้วยตัวเอง

แต่หลายคนก็พยายามจะตอบแทนเรา คนที่รักเราจริงๆหวังดีอยากให้ได้ในสิ่งที่ดีที่สุดเราเข้าใจ

แต่ไอ้พวกมาตอบแทนว่า ซีหายแล้ว ซีไม่เป็นไรแล้วเนี่ย หรือซีเป็นหนัก พอสักทีได้ไหม ทำไมต้องคิดแทนกูด้วยฟร่ะ พวกคุณรู้ร่างกายกรูได้ไงฟร่ะ เบื่อ...