ส่ิงนั้นคือการตอบโต้กันทางด้านปรัชญา เนื่องจากข้อความที่สั้น และประโยคที่บอกเล่าผ่านทวิตเตอร์เป็นแบบ "ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย" การสนทนากันที่เดิมควรจะออกรสออกชาติ รุกรับ แย้งความคิด เห็นเหตุผลกัน และที่สำคัญคือแลกเปลี่ยนฉันท์มิตร กลับกลายเป็นการสนทนาด้วยความดุดัน เพราะต้องการให้ข้อความที่เขียนขึ้นนั้นมีความ "กระชับ" "ลงตัวใน140ตัวอักษร"
อีกประการที่ทำให้เสน่ห์ของการสนทนาในทวิตเตอร์ขาดหายไปก็คือ การโต้ตอบแบบ "ออฟไลน์" ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะไม่ตอบในทันที การได้คิดกลับไปกลับมาก่อนที่จะตอบโต้ ทำให้คนส่วนใหญ่สูญเสียสิ่งที่เรียกว่า สัญชาติญาณ คำตอบที่ได้มักเกิดจากการคิดไตร่ตรองหลายครั้ง และนั่นอาจทำให้การตีความผิดจากเรื่องหนึ่งไปสู่อีกเรื่องหนึ่งได้
สำหรับการสนทนาในเชิงวิเคราะห์ ในเชิงปรัชญา ส่วนตัวแล้ว ต่อไปนี้จะขอทำแบบ Real time กันดีกว่า นะ พี่ น้อง :-)
